Başbakanlık

Mevzuatı Geliştirme ve Yayın Genel Müdürlüğünce Yayımlanır

 Kuruluş : 7 Ekim 1920

22 Kasım 2003

CUMARTESİ

Sayı : 25297

 

YASAMA BÖLÜMÜ

Kanunlar

5003 Karayolları Genel Müdürlüğünce Yapılacak Bölünmüş Yol İnşasında Uygulanacak Usûl ve Esaslar Hakkında Kanun

5004 2003 Malî Yılı Bütçe Kanunu ile Bağlı Cetvellerinde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun

YÜRÜTME VE İDARE BÖLÜMÜ

Atama Kararları

— Adalet, Maliye, Milli Eğitim, Bayındırlık ve İskan, Ulaştırma, Kültür ve Turizm ile Çevre ve Orman Bakanlıklarına Ait Atama Kararları

Sınır Tespit Kararları

— Sınır Tespitine Dair 4 Adet Karar

Yönetmelik

— Türkiye Gübre Sanayii A.Ş.’nin (TÜGSAŞ) 4734 Sayılı Kamu İhale Kanununun 3 üncü Maddesinin (g) Bendi Uyarınca Yapacağı Mal ve Hizmet Alımlarında Uygulanacak Esas ve Usuller Hakkında Yönetmelik

Tebliğ

— Gümrük Vergisi Askıya Alınması ve Avrupa Birliği Tarafından Tarife Kontenjanı Açılması Planlanan Ürünlere İlişkin Tebliğ (No: 2003/22)

Kurul Kararları

— Kamu İhale Kuruluna Ait 57 Adet Karar

YARGI BÖLÜMÜ

Anayasa Mahkemesi Kararı

— Anayasa Mahkemesinin E: 1997/45 (765 Sayılı Kanun ile İlgili), K: 1998/48) Sayılı Kararı


YASAMA BÖLÜMÜ

Kanunlar

Karayolları Genel Müdürlüğünce Yapılacak

Bölünmüş Yol İnşasında Uygulanacak 

Usûl ve Esaslar Hakkında Kanun

 

Kanun No. 5003

 

Kabul Tarihi : 19.11.2003

Amaç ve kapsam

MADDE 1. - Bu Kanunun amacı; ülkemizin ihtiyacı olan bölünmüş yol yapımının seri ve etkin bir şekilde gerçekleştirilmesidir.

Bu Kanun; bölünmüş yol yapımı ile ilgili hizmetlerin görülmesini hızlandırmak üzere, Karayolları Genel Müdürlüğünce ihtiyaç duyulacak her türlü makine ve ekipmanın tahsisi, bunların giderleri ve bölünmüş yol yapımı hizmetlerinde çalıştırılacak personelin temini, malî ve sosyal hakları ve bazı taşınmazların satışından elde edilecek gelirlerin yol yapım işlerinde kullanılabilmesi ile ilgili usûl ve esasları kapsar.

Tanımlar

MADDE 2. - Bu Kanunda geçen;

a) Genel Müdürlük: Karayolları Genel Müdürlüğünü,

b) Personel: Kamu kurum ve kuruluşlarında 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa tâbi olarak çalışan memurlar ile 4857 sayılı İş Kanununa tâbi olarak çalışan işçileri,

c) Kamu kurum ve kuruluşu: Genel bütçeli daireler ve katma bütçeli idareler ile bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşları ve il özel idareleri ile belediyeleri,

d) Bölünmüş yol: Geliş ve gidiş trafiği ayırıcı bir engel ile birbirinden ayrılmış olan ve en az iki gidiş ve iki geliş şeridi bulunan karayolunu,

İfade eder.

Makine ve ekipman tahsisi

MADDE 3. - Bölünmüş yol yapımında Genel Müdürlükçe ihtiyaç duyulan her türlü makine ve ekipman, Genel Müdürlüğün ihtiyaç göstermesi ve Bayındırlık ve İskân Bakanlığının yazılı talebi üzerine kamu kurum ve kuruluşlarınca bedelsiz olarak Genel Müdürlük emrine geçici olarak tahsis edilir.

Makine ve ekipmanların hangi kamu kurum ve kuruluşlarından ne miktarda temin edileceği, ne kadar süre ile tahsislerinin sağlanacağı ve tahsis süresinin sonunda geri verilmesi ile ilgili usûl ve esaslar, bölünmüş yolun yapılacağı illerin valilerinin koordinasyonunda ilgili kurum ve kuruluşlarla yapılacak protokoller ile düzenlenir.  

Kamu kurum ve kuruluşları tarafından Genel Müdürlük emrine geçici olarak tahsis edilen makine ve ekipmanlar, Genel Müdürlüğe ait işyerlerine intikal ettiği tarihten itibaren Genel Müdürlüğün araçları gibi değerlendirilir, geçici olarak Genel Müdürlük kayıtlarına alınır ve bunların her türlü ikmal, bakım ve onarımları, Genel Müdürlük tarafından yapılır veya yaptırılır.

Ancak, ihtiyaç duyulan hallerde, bunların akaryakıt, yedek parça ve diğer malzeme ihtiyaçları ile tamir ve bakımları, Genel Müdürlükten herhangi bir bedel alınmaksızın il özel idareleri tarafından karşılanabilir ve bu hususlarda ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının mevcut stoklarından ve  imkânlarından da bedelsiz olarak faydalanılabilir. 

Personel görevlendirilmesi

MADDE 4. - Kamu kurum ve kuruluşlarında çalışan personel, Genel Müdürlüğün ihtiyaç göstermesi ve Bayındırlık ve İskân Bakanlığının yazılı talebi üzerine, bölünmüş yol yapımı uygulama programı çerçevesinde geçici olarak Genel Müdürlük emrinde görevlendirilir.

Geçici görevlendirmenin şartları

MADDE 5. - Bu Kanunun öngördüğü bölünmüş yol yapımı işleri için Genel Müdürlük emrinde geçici olarak yapılacak görevlendirmeler hakkında aşağıdaki esaslar uygulanır:

a) İhtiyaç duyulan personelin nitelikleri, sayıları ve görevlendirilme süreleri Genel Müdürlükçe hazırlanan listede gösterilir ve 4 üncü maddedeki usûle göre yapılan görevlendirme talebine istinaden, ilgili kamu kurum ve kuruluşunun aslî hizmetlerinde aksamaya yol açılmaması da gözetilerek, geçici olarak görevlendirilecek personelin atamaya yetkili amirlerinin onayı ile görevlendirme işlemi yapılır.

b) Görevlendirme, personelin görevlendirildiği işin süresini geçemez. Ancak, bölünmüş yol yapımı işinin programda öngörülen süre içinde tamamlanamaması halinde, personelin görevlendirilme süresi aynı usûle göre uzatılabilir.

c) Personel, mensubu bulunduğu kamu kurum ve kuruluşundaki aslî görevi veya kariyeri dışındaki bir pozisyonda geçici olarak görevlendirilemez ve geçici olarak görevlendirildiği işin dışında da çalıştırılamaz.

d) Görevlendirilen personel, Genel Müdürlüğün işle ilgili emir ve talimatlarına uymak zorundadır.

e) Görevlendirilen personelin, işin gerektirdiği nitelikleri taşımadığı veya beklenen faydayı sağlamadığının anlaşılması halinde Genel Müdürlükteki görevlendirilmesi kaldırılır ve durum ilgili kamu kurum ve kuruluşuna bildirilir.

Personelin özlük hakları ve fazla çalışma

MADDE 6. - Bu Kanun hükümlerine göre görevlendirilen personelin aylık, ücret ve diğer her türlü malî ve sosyal hakları, aslen görevli bulundukları kamu kurum ve kuruluşunca ödenir. Bunların sağlık yardımından faydalanmaları için gerekli olan hasta sevki işlemleri, Genel Müdürlük teşkilâtınca yapılır.

Bu Kanun çerçevesinde gerçekleştirilecek işlerde geçici olarak görevlendirilen ve fiilen fazla çalışma yapan 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa tâbi personele, fiilen geçici görev yaptıkları yılın bütçe kanununda belirtilen fazla çalışma ücretinin iki katını geçmemek üzere fazla çalışma ücreti ödenir. Bu şekilde görevlendirilenlere, diğer mevzuatta fazla çalışma ücreti ödenmeyeceğine yönelik hükümler uygulanmaz. Bunların sicilleri hakkında ise 657 sayılı Kanunun ek 8 ve ek 9 uncu  maddeleri uyarınca geçici süreli olarak görevlendirilenlere ilişkin hükümler uygulanır.

Karayolları Genel Müdürlüğünde 657 sayılı Kanuna tâbi olarak görev yapan ve bölünmüş yol yapım işlerinde fiilen fazla çalışma yapan personele de aynı şekilde fazla çalışma ücreti ödenir.

Fazla çalışmanın uygulama süreleri, hangi görevler ve dereceler için ne miktarda fazla çalışma ücreti ödeneceği ile ilgili her türlü düzenlemeyi yapmaya Devlet Personel Başkanlığının görüşü ve Maliye Bakanlığının teklifi üzerine Bakanlar Kurulu yetkilidir.

Bölünmüş yol yapımı işi için bu Kanuna göre görevlendirilen işçiler, vardiya usûlü ile çalıştırılabilirler. İhtiyaç duyulması halinde fazla çalışma yaptırılabilir ve fazla çalışma ücretleri, Genel Müdürlük işyerlerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre il özel idarelerince karşılanır.

Kira ve kullanım bedelleri

MADDE 7.- Karayolları Genel Müdürlüğünün mülkiyetinde bulunan her türlü taşınmaz mallar ile, iletim ve iletişim alt yapısının kendi kullanımı dışında kalan kısmının kira ve kullanım bedellerinden elde edilecek gelirleri, Genel Müdürlük tarafından yürütülen bölünmüş yol veya Devlet ve il yolları yapım ve bakım hizmetlerinde kullanılmak üzere, bir taraftan Genel Müdürlük bütçesinin (B) işaretli cetveline özel gelir ve diğer taraftan (A) işaretli cetvelinde mevcut veya yeniden açılacak tertiplerine özel ödenek kaydetmeye ve bu ödeneklerin yılı içinde sarf edilemeyen kısmını ertesi yıl bütçesinin ilgili tertiplerine devren gelir ve ödenek kaydetmeye Maliye Bakanı yetkilidir.

GEÇİCİ MADDE 1. - Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce başlanmış ve halen devam etmekte olan bölünmüş yol yapımı ile ilgili iş ve işlemler hakkında da bu Kanun hükümleri uygulanır.

GEÇİCİ MADDE 2. - 31.12.2008 tarihine kadar geçerli olmak üzere, bazı kamu taşınmaz mallarının satılarak değerlendirilmesi hususunda aşağıdaki hükümler uygulanır:

a) 20.7.1966 tarihli ve 775 sayılı Gecekondu Kanunu hükümlerine göre Bayındırlık ve İskân Bakanlığı emrine verilenler ile Karayolları Genel Müdürlüğünün mülkiyetinde bulunan taşınmaz malların satışından elde edilecek gelirleri, Genel Müdürlük tarafından yürütülen bölünmüş yol veya Devlet ve il yolları yapımı hizmetlerinde kullanılmak üzere, bir taraftan Genel Müdürlük bütçesinin (B) işaretli cetveline özel gelir ve diğer taraftan (A) işaretli cetvelinde mevcut veya yeniden açılacak tertiplerine özel ödenek kaydetmeye ve bu ödeneklerin yılı içinde sarf edilemeyen kısmını ertesi yıl bütçesinin ilgili tertiplerine devren gelir ve ödenek kaydetmeye Maliye Bakanı yetkilidir.

b) Hazine adına tescil edilmiş taşınmaz mallar ile tescil edilmek kaydıyla Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunup da tescil edilmeye elverişli taşınmaz mallardan, Bayındırlık ve İskân Bakanlığının talebi, Maliye Bakanının teklifi ve Başbakanın onayı ile tespit edilenlerin satışından elde edilecek gelirler hakkında da (a) bendindeki hükümler uygulanır. Tescil edilmeye elverişli taşınmaz malları tescil etmeye veya ettirmeye Bayındırlık ve İskân Bakanlığı yetkilidir. 

c) (a) ve (b) bentlerine göre satışı yapılacak taşınmaz malların, ilgili kuruluşların ve belediyelerin görüşlerini almak ve çevre imar bütünlüğünü bozmamak kaydıyla, her ölçekte imar planı yapımı ve bunlara ilişkin onama işlemleri 3194 sayılı İmar Kanununun 9 uncu maddesine göre Bayındırlık ve İskân Bakanlığı tarafından re'sen yapılır. İlgili kuruluş ve belediyeler görüşlerini onbeş gün içinde bildirmek zorundadır.  

Yukarıdaki fıkraya göre ödenek kaydedilen tutarlardan yapılacak harcamalar yılı programının uygulanması, koordinasyonu ve izlenmesine dair karar hükümlerine göre yılı yatırım programı ile ilişkilendirilir.

Yürürlük

MADDE 8. - Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 9. - Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.

21/11/2003

—— • ——

2003 Malî Yılı Bütçe Kanunu ile Bağlı Cetvellerinde

Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun

 

Kanun No. 5004

 

Kabul Tarihi : 19.11.2003      

 MADDE 1. - 29.3.2003 tarihli ve 4833 sayılı 2003 Malî Yılı Bütçe Kanununa bağlı (A) işaretli cetvelin ilişik (I) sayılı cetvelde yazılı tertiplerine toplam 4 521 000 000 000 000 liralık ek ödenek verilmiştir.

MADDE 2. - a) 4833 sayılı Kanuna bağlı (A) işaretli cetvelin ilişik (II) sayılı cetvelde yazılı tertiplerindeki ödeneklerden toplam 6 917 510 000 000 000 lirası iptal edilmiştir.

b) 4833 sayılı Kanuna bağlı (A) işaretli cetvelde, (1) ödenek türü altında yer alan tertiplerden 500 000 000 000 000 liraya, (2) ödenek türü altında yer alan tertiplerden 1 500 000 000 000 000 liraya kadar tutarları iptal etmeye Maliye Bakanı yetkilidir.

c) Bu iptallerle ilgili bütçe işlemlerini gerçekleştirmeye ve bu işlemler sonucu doğacak Hazine yardımı fazlalarını iptal etmeye Maliye Bakanı yetkilidir.

MADDE 3. - 4833 sayılı Kanuna ekli (T) işaretli cetvele, ilişik (III) sayılı cetvelde yazılı kuruluş ve taşıtlar eklenmiştir.

4833 ile 4835 sayılı kanunlara ekli (T) işaretli cetvellerde ilişik (IV) sayılı cetvelde gösterilen değişiklik yapılmıştır.

MADDE 4. - 4833 sayılı Kanuna bağlı (A) işaretli cetvelde yer alan ödeneklerden, malî yıl sonu itibarıyla harcanmayacağı anlaşılan kısımları Maliye Bakanlığının (930-08-3-356-900) tertibine aktarmaya Maliye Bakanı yetkilidir.Yedek ödenek tertibinden yapılacak aktarmalar ile kurum bütçeleri içinde yapılacak aktarmalarda, 4833 sayılı Kanunun 13 üncü maddesinin (d) bendi, 18 inci maddesinin (c), (d) ve (e) bentleri ile 26.5.1927 tarihli ve 1050 sayılı Kanunun 57 nci maddesinde yer alan sınırlamalar uygulanmaz.

MADDE 5. - 4833 sayılı Kanunun 18 inci maddesine aşağıdaki bent eklenmiştir.

f) Hizmetin gerektirdiği hallerde, Hazine Müsteşarlığı bütçesinin (910) ve (920) numaralı programları arasında Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakanın teklifi ile aktarma yapmaya Maliye Bakanı yetkilidir.

MADDE 6. - 4833 sayılı Kanunun 27 nci maddesine aşağıdaki bent eklenmiştir.

c) Eti Holding A. Ş.’nin 2002 ve daha önceki yıllara ait kâr paylarından Hazineye isabet eden tutarların, Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakanın talebi üzerine bütçenin gelir ve gider kalemleri ile ilişkilendirmeksizin kuruluşun Eti Alüminyum A.Ş.’den olan alacaklarına mahsup edilmesine,

MADDE 7. - 4833 sayılı Kanunun 28 inci maddesinin (f) bendinde yer alan “% 1’ini” ibaresi “% 2’sini” şeklinde; (c) bendinin ilk cümlesi “20.6.2001 tarihli ve 4684 sayılı Kanunun 2 nci maddesi uyarınca Türkiye Emlak Bankası A.Ş.’nin, T. C. Ziraat Bankası A. Ş. ve Türkiye Halk Bankası A. Ş.’ye devredilmesine ilişkin anılan bankaların talepleri, Hazine Müsteşarlığı tarafından avans olarak özel tertip Devlet iç borçlanma senedi ihraç edilerek karşılanır.Avans ödemeleri Bankalar Yeminli Murakıplarınca yapılacak nihaî inceleme sonuçlarına  göre  kesinleştirilir.  İnceleme   sonucunda  Hazine  aleyhine  bir  farkın  doğması halinde, söz konusu fark Hazine Müsteşarlığı tarafından nakit ve/veya özel tertip Devlet iç borçlanma senedi ihraç edilerek ödenir.” şeklinde değiştirilmiş ve (c) bendinin son paragrafından sonra gelmek üzere aşağıdaki paragraf eklenmiştir. 

Kaynak Kullanımını Destekleme Fonundan ihtisas kredilerine ödenmesi gereken destekleme primleri nedeniyle bankalara ödenmemiş, birikmiş ve 4684 sayılı Kanunun geçici 3 üncü maddesi uyarınca Hazinenin görev zararı borcu olarak kabul edilen borçlar, Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası A. Ş. kayıtları ile sınırlı olarak herhangi bir ilave yapılmaksızın Hazine Müsteşarlığı tarafından özel tertip Devlet iç borçlanma senedi ihraç edilerek ödenir.

MADDE 8. - 8.1.2002 tarihli ve 4736 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi ile değiştirilen 3030 sayılı Büyük Şehir Belediyelerinin Yönetimi Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabulü Hakkında Kanunun 18 inci maddesinin son fıkrasının uygulanmasına ilişkin olarak alınan yürütmeyi durdurma kararlarına binaen davacı büyük şehir belediyelerine gerekli ödemelerin yapılmasına Maliye Bakanı yetkilidir.

MADDE 9. - 29.3.2003 tarihli ve 4833 sayılı 2003 Malî Yılı Bütçe Kanununun 20 nci maddesinin (d) bendi yürürlükten kaldırılmıştır.

MADDE 10.- 24.11.1994 tarihli ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamalarının Düzenlenmesine ve Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanuna tâbi, sermayesinin yarısından fazlası kamuya ait kuruluşlarda ve 233 sayılı Kamu İktisadî Teşebbüsleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi kamu iktisadî teşebbüslerinde iş kanunlarına tâbi olarak istihdam edilen personelden; bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren onbeş gün içinde başvurarak bu maddenin yürürlük tarihi ile 31.12.2003 (bu tarih dahil) tarihi arasında kendi isteği ile işten ayrılanlara iş kanunları hükümlerine göre hesaplanacak kıdem tazminatı % 20 fazlasıyla ödenir.

1.10.2003 tarihinden bu Kanunun yayımı tarihi (bu tarih dahil) arasında işverence haklı nedenle derhal fesih hali hariç olmak üzere, herhangi bir sebeple iş sözleşmeleri feshedilen personel için kendi isteğiyle işten ayrılma şartı aranmaz. Bu fıkra kapsamındaki personele, bu madde hükümlerinden faydalanmaları halinde, 4857 sayılı İş Kanununun 20 ve 21 inci madde hükümleri uygulanmaz.

Bu madde hükümlerinden yararlanabilmek için, Kanunun yayımı tarihinden itibaren onbeş gün içinde başvuruda bulunulması ve başvuru üzerine istihdam edilen kurum tarafından yapılacak işlemlerin 31.12.2003 (bu tarih dahil) tarihine kadar tamamlanması esastır.

Bu madde çerçevesinde finansman durumu yeterli olmayan kuruluşlarca yapılacak ödemeler 24.11.1994 tarihli ve 4046 sayılı Kanuna tâbi, sermayesinin yarısından fazlası kamuya ait kuruluşlar için Özelleştirme Fonundan, 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi kamu iktisadî teşebbüsleri için 2003 yılı bütçesinde yer alan kamu iktisadî teşebbüsleri sermaye harcama kaleminden Hazinece karşılanır. Kamu iktisadî teşebbüslerinin sermayeleri kamu iktisadî teşebbüslerine bu amaçla aktarılan kaynak kadar artırılmış sayılır.

Bu madde hükümleri çerçevesinde yapılacak ödemeler, damga vergisi hariç herhangi bir vergi veya kesintiye tâbi tutulmaz.

Bu madde hükümlerinden faydalanan personel, hiçbir surette birinci fıkrada belirtilen kuruluşlarda yeniden istihdam edilemez.

MADDE 11. - Bu Kanunun;

a) 10 uncu maddesi 1.10.2003 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde,

b) Diğer maddeleri yayımı tarihinde,

Yürürlüğe girer.

MADDE 12.- Bu Kanun hükümlerini Maliye Bakanı yürütür.

21/1/2003

(I) SAYILI CETVEL

 

Kuruluş

Tertip No

Ödenek Tutarı

Açıklama

Başbakanlık

900-04-3-354-900

327 000 000 000 000

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonuna Yapılacak Ödemeler

 

Hazine Müsteşarlığı

920-05-3-143-900

310 000 000 000 000

Tarımsal Destekleme Politikalarının Geliştirilmesine İlişkin Hizmetler

(Doğrudan Gelir Ödemesi)

Maliye Bakanlığı

930-08-3-351-900

576 000 000 000 000

Devlet Memurları Kanunu ile Diğer Kanunlar ve Yönetmeliklerin Gerektirdiği

Giderler ile Toplu İş Sözleşmelerinin Gerektirdiği Ek Giderler Karşılığı

Maliye Bakanlığı

930-08-3-356-900

100 000 000 000 000

Yedek Ödenek

Maliye Bakanlığı

940-01-3-402-900

255 000 000 000 000

5434 Sayılı T.C. Emekli Sandığı Kanununun 146 ncı Maddesi Hükümleri Gereğince Finansman Açıkları Karşılığı T.C. Emekli Sandığına Ödemeler

Maliye Bakanlığı

950-05-3-528-900

16 000 000 000 000

2978 Sayılı Kanun Gereğince Yapılacak Ödemeler

Maliye Bakanlığı

950-06-3-531-900

200 000 000 000 000

Dahilde ve İthalde Alınan Katma Değer Vergisinden Red ve İadeler

Maliye Bakanlığı

950-06-3-537-900

470 000 000 000 000

Gelir Vergisi, Kurumlar Vergisi ve Diğer Vergi Gelirlerinden Red ve İadeler

Maliye Bakanlığı

950-06-3-534-900

1 145 000 000 000 000

İhracatta Katma Değer Vergisinden Red ve İadeler

Sağlık Bakanlığı

900-04-3-441-900

155 000 000 000 000

Sağlık Hizmetlerinin Yaygınlaştırılması, İyileştirilmesi ve Yeşil Kart Uygulaması Hizmetleri

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı

114-01-3-406-900

61 000 000 000 000

Sosyal Sigortalar Kurumuna Yapılacak Yardımlar

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı

   114-01-3-407-900         

906 000 000 000 000

Esnaf ve Sanatkârlar ve Diğer Bağımsız Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kurumuna  (Bağ-Kur’a) Yapılacak Yardımlar

Toplam

 

4 521 000 000 000 000

 

                                                                                                                    

(II) SAYILI CETVEL

 

Kuruluş

Tertip No

    Ödenek Tutarı

Açıklama

Hazine Müsteşarlığı

910-03-3-021-900

20 000 000 000 000

Devlet İştirakleri

Hazine Müsteşarlığı

920-03-3-122-900

25 000 000 000 000

İktisadî Devlet Teşekkülleri ve Kamu İktisadî Kuruluşları Genel Yatırım ve Finansman Programına Dahil Olmayan Kuruluşlara Verilen Görevler  Nedeniyle Oluşan Gelir Kaybı Ödemeleri

Hazine Müsteşarlığı

920-05-3-142-900

50 000 000 000 000

Hayvancılığı Teşvik ve Destekleme İçin Yapılacak Ödemeler

Hazine Müsteşarlığı

920-05-3-145-900

50 000 000 000 000

Yatırımları Teşvik Hizmetleri

Hazine Müsteşarlığı

930-06-3-331-900

20 000 000 000 000

Uluslararası Kuruluşlara Yapılacak Ödemeler

Hazine Müsteşarlığı

930-10-3-383-900

5 000 000 000 000

TRT Kurumuna Yapılacak Yardımlar

Hazine Müsteşarlığı

950-01-3-501-900

5 033 000 000 000 000

Devlet Tahvilleri Faizi

Hazine Müsteşarlığı

950-01-3-503-900

8 500 000 000 000

Devlet Tahvilleri Genel Giderleri

Hazine Müsteşarlığı

950-01-3-507-900

8 500 000 000 000

Hazine Bonoları Genel Giderleri

Hazine Müsteşarlığı

950-02-3-511-900

744 000 000 000 000

Dış Devlet Borçları Faizi

Hazine Müsteşarlığı

950-02-3-513-900

457 510 000 000 000

Dış Devlet Borçları Genel Giderleri

Hazine Müsteşarlığı

950-02-3-517-900

466 000 000 000 000

4749 Sayılı Kanunun 13 üncü Maddesi Gereğince Hazine Garantileri Kapsamında Risk Hesabına Yapılacak Ödemeler

Maliye Bakanlığı

930-08-3-352-900

15 000 000 000 000

Kur Farklarını Karşılama Ödeneği

Maliye Bakanlığı

930-08-3-357-900

10 000 000 000 000

Yeni Kurulacak Daire ve İdarelerin İhtiyaçlarının Karşılanması Ödeneği

Maliye Bakanlığı

930-08-3-359-900

    5 000 000 000 000                                          

Mülteci ve Göçmen Giderleri

Toplam

 

6 917 510 000 000 000

 

 

(III) SAYILI CETVEL

 

 

Kuruluşun Adı

T Cetveli

Sıra No.

 

Taşıtın Cinsi

 

Diferansiyel

 

Adet

 

Nerede Kullanılacağı

Başbakanlık

T-4

Arazi Binek (en az 4, en çok 8 kişilik)

4 x 4

1

Başbakanlık hizmetlerinde (hibe)

 

T-5

Minibüs (sürücü dahil en fazla 15 kişilik)

4 x 2

5

Başbakanlık hizmetlerinde

Sanayi ve Ticaret Bakanlığı

T-9

Panel (özel donanımlı)

4 x 2

35

Akaryakıt sayaçları muayene hizmetlerinde (özel ödenekten karşılanacaktır.)

Tarım ve Köyişleri Bakanlığı

T-9

Panel

4 x 2

5

Mera hizmetlerini geliştirmek için gezici toprak analiz laboratuvarı yapımında

 

 

(IV) SAYILI CETVEL

 

GENEL BÜTÇELİ DAİRELERCE 237 SAYILI TAŞIT KANUNUNA

GÖRE 2003 YILINDA SATIN ALINACAK

TAŞITLARI GÖSTERİR CETVEL

 

MEVCUT

Kuruluşun Adı

T. Cetveli Sıra No

Taşıtın Cinsi

Diferansiyel

Adet

Nerede Kullanılacağı

SAĞLIK BAKANLIĞI

T-15

Ambulans  (Tıbbi Donanımlı)

4x2

190

Sağlık Kuruluşlarında

 

YAPILAN DEĞİŞİKLİK

Kuruluşun Adı

T. Cetveli Sıra No

Taşıtın Cinsi

Diferansiyel

Adet

Nerede Kullanılacağı

SAĞLIK BAKANLIĞI

T-15

Ambulans  (Tıbbi Donanımlı)

4x2

140

Sağlık Kuruluşlarında

 

KATMA BÜTÇELİ İDARELERCE 237 SAYILI TAŞIT KANUNUNA

GÖRE 2003 YILINDA SATIN ALINACAK TAŞITLARI

GÖSTERİR CETVEL

 

MEVCUT

Kuruluşun Adı

T. Cetveli Sıra No

Taşıtın Cinsi

Diferansiyel

Adet

Nerede Kullanılacağı

HUDUT VE SAHİLLER SAĞLIK GENEL MÜDÜRLÜĞÜ

 

T-15

 

Ambulans  (Tıbbi Donanımlı)

 

4x2

 

1

Genel Müdürlük

Hizmetlerinde

 

T-15

Ambulans  (Tıbbi Donanımlı)

4x2

3

Genel Müdürlük

Hizmetlerinde (Özel Ödenekten Karşılanacaktır)

 

T-15

Ambulans  (Tıbbi Donanımlı)

4x2

164

Sağlık Hizmetleri (Özel Ödenekten Karşılanacaktır)

 

  

YAPILAN DEĞİŞİKLİK

Kuruluşun Adı

T. Cetveli Sıra No

Taşıtın Cinsi

Diferansiyel

Adet

Nerede Kullanılacağı

HUDUT VE SAHİLLER SAĞLIK GENEL MÜDÜRLÜĞÜ

 

T-15

 

Ambulans  (Tıbbi Donanımlı)

 

4x2

 

1

Genel Müdürlük

Hizmetlerinde

 

T-15

Ambulans  (Tıbbi Donanımlı)

4x2

3

Genel Müdürlük

Hizmetlerinde (Özel Ödenekten Karşılanacaktır)

 

T-15

Ambulans  (Tıbbi Donanımlı)

4x2

214

Sağlık Hizmetleri (Özel Ödenekten Karşılanacaktır)

Sayfa Başı


YÜRÜTME VE İDARE BÖLÜMÜ

Atama Kararları

 

Adalet Bakanlığından:

Karar Sayısı : 2003/5171

1 — Açık bulunan Bakanlık Yüksek Müşavirliğine, Ceza ve Tevkifevleri Genel Müdür Yardımcısı (25596) Mustafa Yılmaz SAĞLAM’ın atanması, 2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanununun 4141 sayılı Kanunla değişik 37 nci maddesi ile 2451 sayılı Kanunun 2 nci maddesi gereğince uygun görülmüştür.

2 — Bu Kararı Adalet Bakanı yürütür.

21 Kasım 2003

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

Recep Tayyip ERDOĞAN                               C. ÇİÇEK

         Başbakan                                               Adalet Bakanı

—— • ——

Adalet Bakanlığından:

Karar Sayısı : 2003/5172

1 — Açık bulunan Bakanlık Yüksek Müşavirliğine, Ceza ve Tevkifevleri Genel Müdür Yardımcısı (20645) Mehmet ÖZTOSUN’un atanması, 2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanununun 4141 sayılı Kanunla değişik 37 nci maddesi ile 2451 sayılı Kanunun 2 nci maddesi gereğince uygun görülmüştür.

2 — Bu Kararı Adalet Bakanı yürütür.

21 Kasım 2003

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

Recep Tayyip ERDOĞAN                               C. ÇİÇEK

         Başbakan                                               Adalet Bakanı

—— • ——

Maliye Bakanlığından:

Karar Sayısı : 2003/5174

1 — Açık bulunan 7 nci derece kadrolu Maliye Müfettişliklerine, yapılan yeterlik sınavında başarı gösteren Maliye Müfettiş Yardımcıları Nurettin KÖSE, Mustafa SEVGİN, Şaban KÜÇÜK, Göktuğ GÖKTAŞ, Emrah AKIN, Emre ÇELEBİLER ve Aziz Bora ELÇİN’in atanmaları, 657 sayılı Kanunun değişik 36 ncı maddesinin (A) fıkrasının 11 inci bendi, 76 ncı maddeleri ile 2451 sayılı Kanunun 2 nci maddesi gereğince uygun görülmüştür.

2 — Bu Kararı Maliye Bakanı yürütür.

21 Kasım 2003

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

Recep Tayyip ERDOĞAN                            K. UNAKITAN

             Başbakan                                           Maliye Bakanı

—— • ——

Milli Eğitim Bakanlığından:

Karar Sayısı : 2003/5096

1 — Açık bulunan 1 inci derece kadrolu ve + 6400 ek göstergeli İlköğretim Genel Müdürlüğüne, Ortaöğrenim Burs ve Yurtlar Dairesi Başkanı Hüseyin ÇALIK’ın atanması, 657 sayılı Kanunun 76 ncı maddesi ile 2451 sayılı Kanunun 2 nci maddesi gereğince uygun görülmüştür.

2 — Bu Kararı Milli Eğitim Bakanı yürütür.

21 Kasım 2003

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

Recep Tayyip ERDOĞAN                           Doç. Dr. H. ÇELİK

            Başbakan                                            Milli Eğitim Bakanı

—— • ——

Milli Eğitim Bakanlığından:

Karar Sayısı : 2003/5100

1 — Açık bulunan 1 inci derece kadrolu ve + 3600 ek göstergeli Yurt Dışı Eğitim Öğretim Genel Müdür Yardımcılığına Mehmet ARSLAN’ın atanması, 657 sayılı Kanunun 76 ncı maddesi ile 2451 sayılı Kanunun 2 nci maddesi gereğince uygun görülmüştür.

2 — Bu Kararı Milli Eğitim Bakanı yürütür.

21 Kasım 2003

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

Recep Tayyip ERDOĞAN                           Doç. Dr. H. ÇELİK

            Başbakan                                            Milli Eğitim Bakanı

—— • ——

Milli Eğitim Bakanlığından:

Karar Sayısı : 2003/5175

1 — Açık bulunan 1 inci derece kadrolu ve + 4800 ek göstergeli Talim ve Terbiye Kurulu Üyeliğine, Zübeyir YILMAZ’ın atanması, 657 sayılı Kanunun 74 üncü maddesi ile 2451 sayılı Kanunun 2 nci maddesi gereğince uygun görülmüştür.

2 — Bu Kararı Milli Eğitim Bakanı yürütür.

21 Kasım 2003

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

Recep Tayyip ERDOĞAN                           Doç. Dr. H. ÇELİK

            Başbakan                                            Milli Eğitim Bakanı

—— • ——

Milli Eğitim Bakanlığından:

Karar Sayısı : 2003/5176

1 — Açık bulunan 1 inci derece kadrolu ve + 3600 ek göstergeli Sağlık İşleri Dairesi Başkanlığına Op.Dr. Cebbar ÇALIŞKAN’ın atanması, 657 sayılı Kanunun 71 ve 74 üncü maddeleri ile 2451 sayılı Kanunun 2 nci maddesi gereğince uygun görülmüştür.

2 — Bu Kararı Milli Eğitim Bakanı yürütür.

21 Kasım 2003

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

Recep Tayyip ERDOĞAN                           Doç. Dr. H. ÇELİK

            Başbakan                                            Milli Eğitim Bakanı

—— • ——

Bayındırlık ve İskan Bakanlığından:

Karar Sayısı : 2003/5182

1 — Açık bulunan 1 inci derece kadrolu ve + 6400 ek göstergeli Karayolları Genel Müdürlüğüne, İzmir 2. Bölge Müdürü Hicabi ECE’nin atanması, 657 sayılı Kanunun değişik 76 ncı maddesi ile 2451 sayılı Kanunun 2 nci maddesi gereğince uygun görülmüştür.

2 — Bu Kararı Bayındırlık ve İskan Bakanı yürütür.

21 Kasım 2003

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

Recep Tayyip ERDOĞAN                            Z.ERGEZEN

          Başbakan                                 Bayındırlık ve İskan Bakanı

—— • ——

Bayındırlık ve İskan Bakanlığından:

Karar Sayısı : 2003/5183

1 — Gümüşhane Bayındırlık ve İskan Müdürü Alaaddin ARISOY’un başka bir göreve atanmak üzere görevinden alınması, 2451 sayılı Kanunun 2 nci maddesi gereğince uygun görülmüştür.

2 — Bu Kararı Bayındırlık ve İskan Bakanı yürütür.

21 Kasım 2003

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

Recep Tayyip ERDOĞAN                            Z.ERGEZEN

          Başbakan                                 Bayındırlık ve İskan Bakanı

—— • ——

Bayındırlık ve İskan Bakanlığından:

Karar Sayısı : 2003/5184

1 — Açık bulunan 1 inci derece kadrolu ve + 3000 ek göstergeli Bitlis Bayındırlık ve İskan Müdürlüğüne Afer ÇARHACIOĞLU’nun atanması, 657 sayılı Kanunun değişik 76 ncı maddesi ile 2451 sayılı Kanunun 2 nci maddesi gereğince uygun görülmüştür.

2 — Bu Kararı Bayındırlık ve İskan Bakanı yürütür.

21 Kasım 2003

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

Recep Tayyip ERDOĞAN                            Z.ERGEZEN

          Başbakan                                 Bayındırlık ve İskan Bakanı

—— • ——

Bayındırlık ve İskan Bakanlığından:

Karar Sayısı : 2003/5185

1 — Malatya Bayındırlık ve İskan Müdürü Abuzer ASLAN’ın başka bir göreve atanmak üzere görevinden alınması, 2451 sayılı Kanunun 2 nci maddesi gereğince uygun görülmüştür.

2 — Bu Kararı Bayındırlık ve İskan Bakanı yürütür.

21 Kasım 2003

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

Recep Tayyip ERDOĞAN                            Z.ERGEZEN

          Başbakan                                 Bayındırlık ve İskan Bakanı

—— • ——

Bayındırlık ve İskan Bakanlığından:

Karar Sayısı : 2003/5186

1 — İller Bankası Genel Müdürlüğünde;

Açık bulunan 1 inci derece kadrolu + 3000 ek göstergeli Van 13 üncü Bölge Müdürlüğüne Cevdet BAŞER’in atanması, 657 sayılı Kanunun 68/B ve 76 ncı, 2477 sayılı Kanunun 2 nci maddeleri gereğince uygun görülmüştür.

2 — Bu Kararı Bayındırlık ve İskan Bakanı yürütür.

21 Kasım 2003

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

Recep Tayyip ERDOĞAN                            Z.ERGEZEN

          Başbakan                                 Bayındırlık ve İskan Bakanı

—— • ——

Bayındırlık ve İskan Bakanlığından:

Karar Sayısı : 2003/5187

1 — İller Bankası Genel Müdürlüğünde;

Açık bulunan 1 inci derece kadrolu + 3000 ek göstergeli Kayseri 9 uncu Bölge Müdürlüğüne Ali Seyfi KÜÇÜKGÖNCÜ’nün atanması, 657 sayılı Kanunun 71 inci ve 76 ncı, 2477 sayılı Kanunun 2 nci maddeleri gereğince uygun görülmüştür.

2 — Bu Kararı Bayındırlık ve İskan Bakanı yürütür.

21 Kasım 2003

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

Recep Tayyip ERDOĞAN                            Z.ERGEZEN

          Başbakan                                 Bayındırlık ve İskan Bakanı

—— • ——

Ulaştırma Bakanlığından:

Karar Sayısı : 2003/5190

1 — Posta ve Telgraf Teşkilatı Genel Müdürlüğü Yönetim Kurulu Üyeliğine Osman TURAL’ın atanması, 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 6 ve 8 inci maddeleri gereğince uygun görülmüştür.

2 — Bu Kararı Ulaştırma Bakanı yürütür.

21 Kasım 2003

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

Recep Tayyip ERDOĞAN                           B. YILDIRIM

             Başbakan                                     Ulaştırma Bakanı

—— • ——

Kültür ve Turizm Bakanlığından:

Karar Sayısı : 2003/5191

1 — Açık bulunan 1 inci derece kadrolu ve + 3600 ek göstergeli Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdür Yardımcılığına, Yalçın KURT’un atanması, 657 sayılı Kanunun değişik 76 ncı maddesi ile 2451 sayılı Kanunun 2 nci maddesi gereğince uygun görülmüştür.

2 — Bu Kararı Kültür ve Turizm Bakanı yürütür.

21 Kasım 2003

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

Recep Tayyip ERDOĞAN                         E. MUMCU

            Başbakan                              Kültür ve Turizm Bakanı

—— • ——

Kültür ve Turizm Bakanlığından:

Karar Sayısı : 2003/5192

1 — Açık bulunan 1 inci derece kadrolu ve + 3000 ek göstergeli Muğla İl Kültür ve Turizm Müdürlüğüne, Erdem UYANIK’ın atanması, 657 sayılı Kanunun değişik 68 (B) ve 76 ncı maddeleri ile 2451 sayılı Kanunun 2 nci maddesi gereğince uygun görülmüştür.

2 — Bu Kararı Kültür ve Turizm Bakanı yürütür.

21 Kasım 2003

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

Recep Tayyip ERDOĞAN                         E. MUMCU

            Başbakan                              Kültür ve Turizm Bakanı

—— • ——

Kültür ve Turizm Bakanlığından:

Karar Sayısı : 2003/5193

1 — Açık bulunan 1 inci derece kadrolu ve + 3000 ek göstergeli Isparta İl Kültür ve Turizm Müdürlüğüne, Durmuş ERKORKMAZ’ın atanması, 657 sayılı Kanunun değişik 76 ncı maddesi ile 2451 sayılı Kanunun 2 nci maddesi gereğince uygun görülmüştür.

2 — Bu Kararı Kültür ve Turizm Bakanı yürütür.

21 Kasım 2003

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

Recep Tayyip ERDOĞAN                         E. MUMCU

            Başbakan                              Kültür ve Turizm Bakanı

—— • ——

Kültür ve Turizm Bakanlığından:

Karar Sayısı : 2003/5194

1 — Açık bulunan 1 inci derece kadrolu ve + 3000 ek göstergeli Uşak İl Kültür ve Turizm Müdürlüğüne, Şerif ARITÜRK’ün atanması, 657 sayılı Kanunun değişik 76 ncı maddesi ile 2451 sayılı Kanunun 2 nci maddesi gereğince uygun görülmüştür.

2 — Bu Kararı Kültür ve Turizm Bakanı yürütür.

21 Kasım 2003

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

Recep Tayyip ERDOĞAN                         E. MUMCU

            Başbakan                              Kültür ve Turizm Bakanı

—— • ——

Kültür ve Turizm Bakanlığından:

Karar Sayısı : 2003/5195

1 — Açık bulunan 1 inci derece kadrolu ve + 3000 ek göstergeli Kırşehir İl Kültür ve Turizm Müdürlüğüne, Hamdi Temel ÇİLOĞLU’nun atanması, 657 sayılı Kanunun değişik 68 (B) ve 76 ncı maddeleri ile 2451 sayılı Kanunun 2 nci maddesi gereğince uygun görülmüştür.

2 — Bu Kararı Kültür ve Turizm Bakanı yürütür.

21 Kasım 2003

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

Recep Tayyip ERDOĞAN                         E. MUMCU

            Başbakan                              Kültür ve Turizm Bakanı

—— • ——

Çevre ve Orman Bakanlığından:

Karar Sayısı : 2003/5196

1 — Açık bulunan 1 inci derece kadrolu + 3000 ek göstergeli Erzurum Orman Bölge Müdürlüğüne Mehmet Zeki TEMUR’un atanması, 657 sayılı Kanunun 76 ncı maddesi ile 2451 sayılı Kanunun 2 nci maddesi gereğince uygun görülmüştür.

2 — Bu Kararı Çevre ve Orman Bakanı yürütür.

21 Kasım 2003

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

Recep Tayyip ERDOĞAN                         O. PEPE

            Başbakan                           Çevre ve Orman Bakanı

Sayfa Başı


Sınır Tespit Kararları

İçişleri Bakanlığından:

Karar Sayısı : 2003/5209

1 — Aydın İli Söke İlçesine bağlı Özbeyyeniköy Köyünün Yenidoğan Belediyesi sınırları içerisine alınması 1580 sayılı Kanunun 7469 sayılı Kanunla değişik 7 nci maddesi uyarınca uygun görülmüştür.

2 — Bu Kararı İçişleri Bakanı yürütür.

21 Kasım 2003

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

Recep Tayyip ERDOĞAN                           A. AKSU

           Başbakan                                        İçişleri Bakanı

—— • ——

İçişleri Bakanlığından:

Karar Sayısı : 2003/5210

1 — Kilis İli Merkez İlçesine bağlı Oylum Köyünün Kilis Belediyesi sınırları içerisine alınması 1580 sayılı Kanunun 7469 sayılı Kanunla değişik 7 nci maddesi uyarınca uygun görülmüştür.

2 — Bu Kararı İçişleri Bakanı yürütür.

21 Kasım 2003

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

Recep Tayyip ERDOĞAN                           A. AKSU

           Başbakan                                        İçişleri Bakanı

—— • ——

İçişleri Bakanlığından:

Karar Sayısı : 2003/5211

1 — Adana İli İmamoğlu ilçesine bağlı Saygeçit köyünün mahalle olarak İmamoğlu Belediyesi sınırları içine alınması 1580 sayılı Kanunun 7469 sayılı Kanunla değişik 7 nci maddesi uyarınca uygun görülmüştür.

2 — Bu Kararı İçişleri Bakanı yürütür.

21 Kasım 2003

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

Recep Tayyip ERDOĞAN                           A. AKSU

           Başbakan                                        İçişleri Bakanı

—— • ——

İçişleri Bakanlığından:

Karar Sayısı : 2003/5212

1 — Ağrı İli Doğubeyazıt İlçesine bağlı Sarıdana Köyünün Doğubeyazıt Belediyesi sınırları içerisine alınması 1580 sayılı Kanunun 7469 sayılı Kanunla değişik 7 nci maddesi uyarınca uygun görülmüştür.

2 — Bu Kararı İçişleri Bakanı yürütür.

21 Kasım 2003

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

Recep Tayyip ERDOĞAN                           A. AKSU

           Başbakan                                        İçişleri Bakanı

Sayfa Başı


Sayfa Başı


Tebliğ

Sayfa Başı


Kurul Kararları

—— • ——

—— • ——

—— • ——

—— • ——

—— • ——

—— • ——

—— • ——

—— • ——

—— • ——

—— • ——

—— • ——

—— • ——

—— • ——

—— • ——

—— • ——

—— • ——

—— • ——

—— • ——

—— • ——

—— • ——

—— • ——

—— • ——

—— • ——

—— • ——

—— • ——

—— • ——

—— • ——

—— • ——

—— • ——

—— • ——

—— • ——

—— • ——

—— • ——

—— • ——

 

 

Sayfa Başı


YARGI BÖLÜMÜ

Anayasa Mahkemesi Kararı

      Anayasa Mahkemesi Başkanlığından:

Esas Sayısı : 1997/45

Karar Sayısı : 1998/48

Karar Günü : 16.7.1998

İTİRAZ YOLUNA BAŞVURAN : Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesi

İTİRAZIN KONUSU : 1.3.1926 günlü, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 462. maddesinin Anayasa’nın Başlangıç’ı ile, 5., 10., 12., 17. ve 19. maddelerine aykırılığı savıyla iptali istemidir.

I- OLAY

Kız kardeşini gayri meşru cinsi münasebette bulunduğunu şüphe götürmeyecek şekilde gören sanığın, müştekiyi yaralama eyleminin adam öldürmeye tam teşebbüs olduğu iddiası ve hareketine uyan TCK.nın 448. ve 62. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle açılan davayı görmekte olan mahkeme, davada uygulama olasılığı bulunan TCK.nın 462. maddesinin Anayasa’ya aykırı olduğu kanısına vararak iptali istemiyle başvurmuştur.

II- İTİRAZIN GEREKÇESİ

Başvuru kararının gerekçe bölümü şöyledir:

“Adam öldürme ve yaralama suçları “...zinayı icra halinde veya gayrı meşru cinsi münasebette bulunduğu esnada meşhuden yakalanan veya zina yapmak veya gayrı meşru cinsi münasebette bulunmak üzere yahut henüz zina yapmış veya gayrı meşru cinsi münasebette bulunmuş olduğundan zevahire göre şüphe edilmeyecek surette görünen bir koca veya karı yahut kız kardeş veya füruğdan biri yahut bunların müşterek faili veya her ikisi aleyhinde karı veya koca yahut usulden biri veya erkek veya kız kardeş tarafından işlenmiş olursa, fiilin muayyen olan cezası sekizde bire indirilir ve ağır hapis cezası hapis cezasına tahvil olunur.

Müebbet ağır hapis cezası yerine dört seneden sekiz seneye ve idam cezası yerine de beş seneden on seneye kadar hapis cezası verilir.” hükmünü içeren TCK.nun 462. maddesinin Anayasa’ya aykırı olduğu düşünülmüştür. Şöyle ki:

Yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkı; kişiliğe bağlı, dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez temel haklardandır. Özgür iradesi ve tercihleri ile yaşamını sürdüren -hele de reşit ve mümeyyiz olan- bir bireye, başka bir bireyin sahipliği ve tahakkümü iddiasından, başkasına yar etmeme egoizminden ve “namus temizleme” düşüncesinden kaynaklanan bu maddenin hukukun genel ilkelerine uyar yönü bulunmamaktadır. Örneğin eşinin veya kız kardeşinin işi, aşı ve yaşamı ile ilgilenip ilgilenmediği, sevgi bağının ne durumda olduğu ve benzeri konular da gözardı edilerek; sahiplik iddiasındaki sanığı; isterse maddede yer alan yakınını, isterse onun cinsel eylem ortağını veya isterse her ikisini öldürme veya yaralamada mazur görüp cezasını önemli ölçüde hafifletmek, adalet duygusuna uygun değildir. Kaldı ki; sanığın şiddetli elem veya gazapla hareket ettiği düşüncesi esas alınıyor ise, TCK.nun 51. maddesi çerçevesinde bir tahrikin mevcudiyeti ve onun da haksız olup olmadığı tartışılabilir.

Sonuç olarak TCK.nun 462. maddesinin;

Anayasa’nın,

a) Temel hak ve özgürlüklerden eşitlik ve sosyal adalet gereklerince yararlanma hakkını vurgulayan başlangıç hükümlerine,

b) Temel hak ve özgürlükleri sınırlayan engellerin kaldırılması yolunda Devlete yüklediği temel görevlerle ilgili 5. maddesine,

c) (İtiraz konusu maddenin içerdiği sanıklar ve mağdurların tesbitinde, aynı derecede yakınlar arasında bazılarının ayrılıp seçilmiş oldukları cihetle) kanun önünde eşitliğe dair 10. maddesine,

d) “Herkes, kişiliğine bağlı, dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez temel hak ve hürriyetlere sahiptir.” hükmünü içeren 12/1. maddesine,

e) “Herkes yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahiptir.” hükmünü içeren 17/1. maddesine,

f) “Herkes kişi hürriyeti ve güvenliğine sahiptir.” hükmünü içeren 19/1. maddesine,

Aykırı olduğu düşünüldüğünden TCK.nun 462. maddesinin iptali için keyfiyetin Anayasa Mahkemesi’ne sunulmasına, ilgili evrak örneklerinin işbu karara ekli olarak gönderilmesine oybirliği ile karar verildi.”

III- YASA METİNLERİ

A- İtiraz Konusu Yasa Kuralı

Türk Ceza Kanunu’nun itiraz konusu 462. maddesi şöyledir:

“Madde 462- Yukarda geçen iki fasılda beyan olunan fiiller, zinayı icra halinde veya gayrimeşru cinsî münasebette bulunduğu esnada meşhuden yakalanan veya zina yapmak veya gayrimeşru cinsî münasebette bulunmak üzere yahut henüz zina yapmış veya gayrimeşru cinsî münasebette bulunmuş olduğunda zevahire göre şüphe edilmeyecek surette görünen bir koca veya karı yahut kız kardeş veya füruğdan biri yahut bunların müşterek faili veya her ikisi aleyhinde karı veya koca yahut usulden biri veya erkek veya kız kardeş tarafından işlenmiş olursa fiilin muayyen olan cezası sekizde bire indirilir ve ağır hapis cezası hapis cezasına tahvil olunur.

Müebbet ağır hapis cezası yerine dört seneden sekiz seneye ve idam cezası yerine de beş seneden on seneye kadar hapis cezası verilir.”

B- Dayanılan Anayasa Kuralları

Başvuru kararında itiraz konusu kuralın, Anayasa’nın Başlangıç’ı ile, 5., 10., 12., 17. ve 19. maddelerine aykırı olduğu ileri sürülmüştür.

IV- İLK İNCELEME

Anayasa Mahkemesi İçtüzüğü’nün 8. maddesi gereğince, Yekta Güngör ÖZDEN, Güven DİNÇER, Selçuk TÜZÜN, Ahmet Necdet SEZER, Haşim KILIÇ, Yalçın ACARGÜN, Mustafa BUMİN, Sacit ADALI, Ali HÜNER, Lütfi F. TUNCEL ve Fulya KANTARCIOĞLU’nun katılmalarıyla 4.6.1997 günü yapılan ilk inceleme toplantısında, dosyada eksiklik bulunmadığından işin esasının incelenmesine, sınırlama sorununun esas inceleme evresinde ele alınmasına oybirliğiyle karar verilmiştir.

V- ESASIN İNCELENMESİ

Başvuru kararı ve ekleri, işin esasına ilişkin rapor, itiraz konusu yasa kuralları, dayanılan Anayasa kuralları ve bunların gerekçeleri ile diğer yasama belgeleri okunup incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

A- Sınırlama Sorunu

Anayasa’nın 152. ve 2949 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun’un 28. maddesine göre, Anayasa Mahkemesi’ne itiraz yoluyla yapılacak başvurular, itiraz yoluna başvuran mahkemenin bakmakta olduğu davada uygulayacağı yasa kuralları ile sınırlıdır.

Görülmekte olan davada suç vasfı ister öldürmeye tam teşebbüs, isterse bıçakla yaralama şeklinde nitelendirilsin, eylemin erkek kardeş tarafından kız kardeşi ile meşru olmayan cinsel ilişkide bulunan kişi aleyhine gerçekleştirildiği iddia edilmektedir. Bu durumda TCK’nın 462. maddesine ilişkin esas incelemenin “erkek kardeşin, kız kardeşiyle gayri meşru cinsel ilişkide bulunan kişiye karşı işlediği fiiller yönünden” sınırlı olarak yapılmasına karar verilmiştir.

B- Maddenin Anlam ve Kapsamı

Türk Ceza Kanunu’nun 462. maddesiyle zina veya gayri meşru cinsi ilişki halinde yakalanan veya bu ilişkide bulunmak üzere olan, yahut henüz ilişkide bulunmuş olduğundan şüphe edilmeyecek şekilde görülen, karı, koca, kız kardeş veya fürudan biri veya bunlarla ilişkide bulunan kişiler veya bunların her ikisi aleyhine, karı, koca veya usulden biri veya erkek veya kız kardeş tarafından gerçekleştirilen öldürme veya etkili eylemlerden dolayı verilecek cezaların indirilmesi öngörülmüştür.

Madde ile failde meydana gelen durumun iradesini etkileyeceği, onda feveran ve ruhi sıkıntı meydana getireceği nedeniyle bu durum özel bir haksız tahrik hali olarak kabul edilmiştir.

Bu özel ağır tahrikin oluşması için;

- Mağdurun zina veya meşru olmayan cinsel ilişkide bulunduğu sırada veya bu ilişkide bulunmak üzere yahut bu ilişkide henüz bulunmuş olması,

- Suçun, mağdurunun koca, karı, kız kardeş veya fürudan biri veya cinsel ilişkinin ortağı olması,

- Suçun failinin ise karı, koca, usulden biri erkek veya kız kardeş olması gerekir.

Failin cezasından TCK’nın 462. maddesinde öngörülen indirimin yapılabilmesi için eylemin maddede belirtilen zamanlarda ve kişiler tarafından, belirli kişilere karşı işlenmiş olması şarttır. Koşulların oluşması halinde varlığı kabul edilen özel ağır tahrikin nedeni, fiili işlediği sırada failin kişisel saygınlığıyla, aile haysiyeti yönünden uğradığı derin ve ağır saldırının iradesi üzerinde yarattığı büyük sarsıntıdır.

Maddedeki indirim, öngörülen zaman geçtikten sonra işlenen fiillerde uygulanamayacağı gibi, bu indirimden yararlananlar ayrıca ağır ve haksız tahrik nedeniyle TCK’nın 51. maddesinde öngörülen ceza indiriminden yararlanamazlar.

Meşru olmayan cinsel ilişki öğreti ve uygulamada, evlilik dışı ilişki olarak anlaşılmaktadır.

C- Anayasa’ya Aykırılık Sorunu

Başvuran mahkeme, itiraz konusu kuralın sanık ve mağdurların belirlenmesinde aynı derecede yakınlardan bazılarının ayrılıp seçilmiş olmalarını Anayasa’nın 10. maddesinde yer alan eşitlik ilkesine aykırı olduğu savında bulunmuştur.

Anayasa’nın eşitlik ilkesini içeren 10. maddesinde “Herkes, dil, ırk, renk, cinsiyet, siyasî düşünce, felsefî inanç, din, mezhep ve benzeri sebeplerle ayırım gözetilmeksizin kanun önünde eşittir.

Hiçbir kişiye, aileye, zümreye veya sınıfa imtiyaz tanınamaz.

Devlet organları ve idare makamları bütün işlemlerinde kanun önünde eşitlik ilkesine uygun olarak hareket etmek zorundadırlar.” denilmektedir.

Yasa önünde eşitlik herkesin her yönden aynı kurallara bağlı olacağı anlamına gelmez. Yasaların uygulanmasında, dil, ırk, renk, cinsiyet, siyasî düşünce, felsefi inanç, din ve mezhep aykırılığı gözetilemez ve bu nedenlerle eşitsizlik yaratılamaz. Bu ilke, birbirleriyle aynı durumda olanlara ayrı kuralların uygulanmasını ve ayrıcalıklı kişi ve toplulukların yaratılmasını engellemektedir. Kimi yurttaşların haklı bir nedene dayanarak değişik kurallara bağlı tutulmaları eşitlik ilkesine aykırılık oluşturmaz.

Sınırlama kararı uyarınca incelenen kuralda gayri meşru ilişki halinde yakalanan veya bu ilişkide bulunmak üzere olan ya da henüz bu ilişkide bulunmuş olduğundan şüphe edilmeyecek şekilde görülen kız kardeşle cinsel ilişkide bulunan kişilere karşı erkek veya kız kardeşin işlediği öldürme veya etkili eylem suçlarından dolayı hükmedilecek cezaların indirilmesi öngörülmektedir.

Maddede kız kardeş ile belirtilen hallerde yakalanan veya görülen cinsel ilişki ortağına karşı gerçekleştirilen öldürme veya yaralama suçlarında failin cezasından indirim yapılması öngörülürken failin erkek veya kadın olması gibi bir durum dikkate alınmamıştır. Faile verilecek ceza indirilirken cinsiyet ayrımı yapılmadığından eşitlik ilkesine aykırılıktan söz edilemez. Aynı suçu işleyen kız kardeşin de aynı kurallara göre cezasından indirim yapılacak olması karşısında Anayasa’nın 10. maddesine aykırılık savı yerinde değildir.

Kaldı ki, yasakoyucu cezalandırma yetkisini kullanırken Anayasa’nın temel ilkelerine ve ceza hukukunun ana kurallarına bağlı kalmak koşuluyla, toplumda hangi eylemlerin suç sayılıp sayılmayacağı, suç sayılacaksa hangi tür ve ölçüdeki ceza yaptırımıyla karşılanacağı, hangi durum ve davranışların ağırlaştırıcı ya da hafifletici öğe olarak kabul edileceği, konusunda ceza siyaseti, ülkenin sosyal, kültürel yapısı ve etik değerlerini de gözönünde bulundurarak takdir yetkisine sahiptir.

Açıklanan nedenlerle, iptal isteminin reddi gerekir.

Başvuran mahkeme itiraz konusu kuralın, Anayasa’nın 5., 12., 17. ve 19. maddelerine de aykırı olduğu savında bulunmaktadır.

Mahkemece dayanılan bu maddeler hak ve özgürlüklerle ilgili olup, itiraz konusu kurallarla, Anayasa’nın anılan maddeleri arasında doğrudan bir ilişki görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, iptal isteminin reddi gerekir.

Mustafa YAKUPOĞLU, Fulya KANTARCIOĞLU, Mahir Can ILICAK ve Rüştü SÖNMEZ bu görüş ve düşüncelere katılmamıştır.

VI- SONUÇ

1.3.1926 günlü, 765 sayılı “Türk Ceza Kanunu”nun 462. maddesinin “Erkek kardeşin, kız kardeşiyle gayrimeşru cinsel ilişkide bulunan kişiye karşı işlediği fiiller” yönünden Anayasa’ya aykırı olmadığına ve itirazın REDDİNE, Mustafa YAKUPOĞLU, Fulya KANTARCIOĞLU, Mahir Can ILICAK ile Rüştü SÖNMEZ’in karşıoyları ve OYÇOKLUĞUYLA, 16.7.1998 gününde karar verildi.

 

            Başkan                                            Üye                                                  Üye

Ahmet Necdet SEZER                     Samia AKBULUT                         Haşim KILIÇ

 

 

           Üye                                                     Üye                                                Üye

Yalçın ACARGÜN                            Sacit ADALI                                    Ali HÜNER

 

 

           Üye                                                     Üye                                                Üye

Lütfi F. TUNCEL                          Mustafa YAKUPOĞLU               Fulya KANTARCIOĞLU

 

 

           Üye                                                  Üye

Mahir Can ILICAK                           Rüştü SÖNMEZ

KARŞIOY GEREKÇESİ

 

 

Türk Ceza Kanunu’nun 462. maddesinde, “adam öldürme” ve “müessir fiil”, “zinayı icra halinde veya gayrimeşru cinsi münasebette bulunduğu esnada meşhuden yakalanan veya zina yapmak veya gayrimeşru cinsi münasebette bulunmak üzere yahut henüz zina yapmış veya gayrimeşru cinsi münasebette bulunmuş olduğunda zevahire göre şüphe edilmeyecek surette görünen bir koca veya karı yahut kızkardeş veya füruğdan biri yahut bunların müşterek faili veya her ikisi aleyhinde karı veya koca yahut usulden biri veya erkek veya kızkardeş tarafından işlenmiş olursa” cezanın indirileceği öngörülmektedir. Burada, suçtan zarar görenin sıfatına göre indirim yapılması söz konusudur. Maddede belirtilen durumların, fail için ağır bir tahrik oluşturduğu düşüncesiyle bu düzenlemenin yapıldığı anlaşılmaktadır.

TCK’nın 51. maddesinde “Haksız Tahrik”e yer verilerek adi ve ağır tahrik düzenlenmiş ve buna bağlı olarak kimi indirimler kabul edilmiştir. Her iki maddede de faillerin tahrik oluşturan fiilin etkisiyle suç işlemeleri indirim nedeni kabul edilmekte, ancak itiraz konusu 462. maddede sayılan durumlarda, daha fazla indirim öngörülerek fail için bir çeşit imtiyaz oluşturulmaktadır.

Anayasa’nın 10. maddesinin ilk fıkrasında kanun önünde eşitlik ilkesine yer verildikten sonra ikinci fıkrasında “Hiçbir kişiye, aileye, zümreye veya sınıfa imtiyaz tanınamaz” denilmektedir. Anayasa’nın 10. maddesinde yer verilen eşitlik ilkesi aynı durumda olanlar arasında farklı uygulamaya engel ise de kimilerinin ayrı kurallara bağlı tutulması, konumlarından ve özelliklerinden kaynaklanıyorsa eşitlik ilkesinin zedelendiğinden söz edilemez. Ancak aynı durumda olanlardan bazılarının itiraz konusu kuralda olduğu gibi, diğerlerinden daha fazla koruma görmesi onları suç işlemede imtiyazlı hale getireceğinden eşitlik ilkesi ile bağdaşmaz.

Suçtan zarar görenin sıfatı ise, ancak Türk Ceza Yasası’nın haksız tahriki düzenleyen 51. maddesi uygulanırken cezanın kişiselleştirilmesi sırasında yargıç tarafından gözetilecek bir husus olup, kimilerine ayrıcalık tanımanın gerekçesi olamaz.

Öte yandan, maddenin kendi içindeki kız kardeş-erkek kardeş ve usul-furuğ ayrımı da, ikinci bir eşitsizliğe neden olmaktadır. Maddenin sınırlama kararı uyarınca incelenen bölümünde, erkek kardeş için öngörülen indirimin kız kardeş için kabul edilmemesi de bu eşitsizliği bütün açıklığı ile ortaya koymaktadır.

Anayasa’nın 17. maddesinde güvence altına alınan ve diğer hak ve özgürlükler arasında öncelikli bir yere sahip olan yaşam hakkına yapılan saldırının, şeref ve haysiyeti koruma veya kurtarma gibi bir gerekçeyle de olsa büyük ceza indirimi ile adeta onaylanır hale gelmesi kabul edilemez.

Anayasa’nın Başlangıç’ında ve 174. maddesinde belirtilen çağdaş uygarlık düzeyine ulaşmış çoğulcu özgürlükçü ve katılımcı demokrasilerde insana tanınan öncelik ve ceza hukukundaki gelişmeler de gözetildiğinde itiraz konusu kuralın, Anayasa’ya aykırılığı daha belirgin biçimde ortaya çıkmaktadır.

Açıklanan nedenlerle, Türk Ceza Yasası’nın itiraz konusu 462. maddesinin sınırlama kararı uyarınca incelen bölümünün, Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptali gerektiği düşüncesiyle çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.

 

 

Üye                                                             Üye

               Mustafa YAKUPOĞLU                     Fulya KANTARCIOĞLU

 

 

 

                       Üye                                                               Üye

          Mahir Can ILICAK                                         Rüştü SÖNMEZ

Sayfa Başı